Qumran Grot 1


		Qumran Grot 1

U bent hier: Archeologie >> Leer Meer Over de Dode Zee Rollen! >> Qumran Grot 1

Wat Gebeurde er Met de Dode Zee Rollen uit Qumran Grot 1?

Aanvankelijk werden drie rollen uit Grot 1 boven Qumran (de Oorlogsrol, de rol met Psalmen van Dankzegging en de tweede, incomplete Jesaja Rol) aangekocht door Faidi Salahi, een antiekhandelaar in Betlehem. Salahi nam contact op met een Arabisch tussenpersoon in Jeruzalem en regelde zo dat een fragment van de rol aan Professor Eleazar Sukenik van de Hebreeuwse Universiteit werd getoond.

Sukenik was een Joods archeoloog en de eerste schriftgeleerde die een gedeelte van deze nieuwe ontdekking, de Dode Zee Rollen, te zien kreeg. Het is opmerkelijk dat deze 'bezichtiging' plaatsvond bij een barricade van prikkeldraad die de Joodse en Arabische sectoren in de Oude Stad van Jeruzalem van elkaar scheidde, in de laatste paar dagen voordat de Britten hun territorium in Palestina verlieten. Hij zag slechts een flits van een fragment in een clandestiene ontmoeting tussen een Joods professor en een Arabisch tussenpersoon, maar Sukenik zag meteen het belang in van wat hij onder ogen had.

Op 29 November 1947, de nacht voor de officiële resolutie van de Verenigde Naties, negeerde Sukenik alle mogelijke gevaren en reisde hij als enige Joodse passagier in een Arabische bus naar Betlehem in de hoop om daar de drie rollen te kunnen zien die Salahi nu aan een antiekhandelaar met de naam Ohan had toevertrouwd. In een waanzinnige storm van toenemende emoties en etnisch wantrouwen, ontmoetten Sukenik en Ohan elkaar in een stille achterkamer. Hoewel ze geen formele overeenkomst hadden liet Ohan Sukenik de rollen meenemen naar de Hebreeuwse Universiteit om deze nader te onderzoeken. Die nacht keerde Sukenik terug naar Jeruzalem, door de barricades van prikkeldraad, met drie rollen die een significante ontdekking in de geschiedenis van Israël zouden blijken te zijn. Het is opmerkelijk dat Sukenik de laatste Jood was die deze route zou afleggen in de nacht voordat Israël na bijna 1900 jaar als een staat herboren zou worden.

De andere vier rollen uit Qumran Grot 1 (de complete Jeseja Rol, het commentaar op het boek Habakuk, de Handleiding voor Discipline en het Genesis Apocrief) gingen op een heel verschillende reis. Op de marktplaats van Betlehem werden de Bedoeïense vinders ervan naar Khalil Iskander Shahin (plaatselijk bekend als 'Kando') gestuurd. Kando was een schoenmaker maar hij handelde als bijverdienste ook wel eens in antiek. Kando kocht de vier rollen voor ongeveer 20 dollar en een belofte om één-derde van een eventuele toekomstige opbrengst met de jongens te delen. Kando had geen idee wat de teksten waard waren, maar hij dacht dat hij er op de antiekmarkt wel wat mee zou kunnen verdienen.

Kando, een Syrische Christen, nam de vier rollen mee naar het St. Marcus Klooster in de Oude Stad van Jeruzalem, waar hij ze aan de Aartsbisschop van de Syrische Christelijke Kerk liet zien, Metropolitan Mar Athanasius Yeshue Samuel. Na een tijdje te hebben onderhandeld kocht 'Metropolitan Samuel' de rollen voor ongeveer 97 dollar van Kando, met het idee dat hij ze namens de kerk weer zou kunnen doorverkopen. Samuel liep een aantal sceptici tegen het lijf die geen duidelijke waarde aan de rollen wilden toekennen of zelfs vermoedden dat deze gewoonweg vervalsingen waren.

Na een aantal pogingen die op niets uitliepen, had Metropolitan Samuel een ontmoeting met de American School of Oriental Research (de Amerikaanse School voor Oriëntaals Onderzoek), die kantoren in Jeruzalem had. John C. Trever, een professor van Drake University die in Jeruzalem op bezoek was, nam op die dag de taken van de directeur waar en hij overtuigde Samuel om hem de complete Jesaja Rol, het commentaar op Habakuk en de Handleiding oor Discipline voorzichtig te laten fotografen. Trever stuurde enkele van de foto's naar zijn collega's in de Verenigde Staten.

Op 15 Maart 1948 ontving Trever het volgende bericht van William F. Albright, de vermaarde archeoloog en indertijd de archeologische autoriteit in de Verenigde Staten:

'Mijn meest hartelijke gelukwensen voor de grootste ontdekking van een manuscript in de moderne tijd - ik zou een datum rond 100 voor Christus verkiezen - Wat een absoluut ongelooflijke vondst! En er kan gelukkig geen enkele twijfel bestaan over de echtheid van het manuscript.'