Ein Gedi

Ein Gedi - Een oase in de Woestijn
Ein Gedi (ook wel En Gedi of Engedi genoemd) is een verrassende en verfrissende oase vlakbij de Dode Zee in Israël. Dat deze locatie dezelfde is als de Bijbelse plaats Ein Gedi kan slechts met de wildste aannames in twijfel worden getrokken. Of, zoals een Schriftgeleerde het verwoordde: "Aals het tegenwoordige Ein Gedi niet de Bijbelse plaats zou zijn, dan zou er een tweede locatie moeten zijn die exact hetzelfde is."

Ein Gedi - De Dode Zee in Israël
Ein Gedi ligt aan de westzijde van de Dode Zee, meer dan 400 meter onder de zeespiegel, diep in de woestijn van Judea en omgeven door een dor maanlandschap, waar per jaar slechts 10 centimeter regen valt en het kwik in de zomermaanden tot boven de 38 graden stijgt. Er is geen andere plaats te vinden die is als Ein Gedi.

Een bezoeker uit Schotland bezocht Ein Gedi aan het eind van de 19e eeuw te paard en was zó overweldigd door het tafereel dat hij het als volgt beschreef:

    Iemand die En Gedi heeft bezocht, zal moeite hebben om de vruchtbaarheid van deze plaats niet te overdrijven. De oase verrast hem in een van de droogste en meest onherbergzame streken van onze planeet. Of hij is door [de woestijn van Judea] getrokken, zeven uur lang zonder enige waterbron, drie uur met nauwelijks een struik in zicht, wanneer hij plotseling, over de rand van een afgrond en meer dan honderd meter in de diepte, een rivier van vegetatie uit de rots ziet stromen... of hij is langs de kust gereisd, door de reuk van zwavel, met de bittere zee aan de ene kant en de woestijnklippen aan de andere kant en een brandende zon aan de hemel, wanneer hij de hoek van een klip omslaat en daar de weelderige vegetatie op de helling voor hem ziet... [Het] water, dat je plotsklaps overvalt en niet op zijn plaats lijkt, brengt samen met de adembenemende blik over de zee de prachtigste impressies van deze oase voort en verleidt de bezoeker ertoe om de vruchtbaarheid van de plaats te overdrijven. Maar zelfs de meest enthousiaste bezoeker kan het nut van deze oase als schuilplaats niet overdrijven, want deze ligt aan het uiteinde van een brede woestijn en is groot genoeg om een heel leger te onderhouden.
Dit soort contrast tussen woestenij en oase, en de manier waarop een plaats als Ein Gedi leven kan schenken en levens kan redden, is precies wat je in de Bijbel zou verwachten. En we vinden Ein Gedi inderdaad in de Bijbel.

Ein Gedi - De Bijbelse verslagen
Ein Gedi, en het omliggende gebied, kennen we feitelijk onder twee namen in de Bijbel. Naast Ein Gedi, wat "Bron van het Geitje" betekent, wordt de oase ook Chaseson-Tamar genoemd, zoals we zien in 2 Kronieken 20. Voordat de Israëlieten deze plaats met de rest van het land ontvingen als een erfenis van de Heer, werd de streek bewoond door de Kanaänieten en de gevreesde Amorieten. Het mag duidelijk zijn dat Ein Gedi vanwege de geïsoleerde locatie nooit tot een metropool uitgroeide, maar het was een handige rustplaats voor herders en voor reizigers die een kortere route wilden nemen en water wilden bijtanken. En blijkbaar was Ein Gedi in de oudheid belangrijk genoeg om vermeld te worden in de lijst van steden die veroverd werden door de alliantie van de vijf koningen, die op hun beurt door Abraham verslagen werden toen hij zijn neef Lot bevrijdde.

Ein Gedi - David en Saul
Ein Gedi is waarschijnlijk het bekendst als de plaats waar David zich verborg voor de moordzuchtige bedoelingen van koning Saul en waar David Sauls leven spaarde in een gebeurtenis die Saul zeker nooit nog eens zou willen beleven. Het verslag uit het boek 1 Samuël gaat als volgt:

    David trok zich met zijn mannen terug in de rotsholen in de buurt van Engedi. Toen Saul bij terugkeer van zijn veldtocht tegen de Filistijnen hoorde dat David zich in de woestijn bij Engedi bevond, koos hij drieduizend van de beste mannen van Israël uit en ging met hen in het rotsachtige gebied waar de steenbokken leven, op zoek naar David en zijn mannen. Onderweg kwam hij langs een spelonk die door een muurtje was afgeschermd. Daar ging hij naar binnen en hurkte neer om zijn behoefte te doen. En juist achter in die spelonk hadden David en zijn mannen zich verstopt. Davids mannen zeiden tegen hem: ‘Dit is je kans! Dit is het moment waar de HEER op doelde toen hij zei: “Ik zal je vijand aan je uitleveren; je kunt met hem doen wat je goeddunkt.”’ David stond op en sneed stilletjes een reep van Sauls mantel af. Zijn hart bonsde ervan, en hij zei tegen zijn mannen: ‘De HEER verhoede dat ik mijn koning, Gods gezalfde, iets zou aandoen en mijn hand tegen hem zou opheffen. Hij is immers door de HEER zelf als koning aangewezen.’ (1 Samuël 24:1-7)
Hoe beschamend! Saul duikt een van de grotten van Ein Gedi in om zijn behoefte te doen en "toevallig" is dit juist de grot waar David en zijn mannen zich hebben verscholen. Maar in plaats van Saul te doden, snijdt David een stuk van Sauls mantel af. En dan voelt hij zich hier schuldig over! Je kunt dit gewoon niet verzinnen! Ook al bewijst David tijdens deze gebeurtenis dat hij tegen Saul geen kwaad in de zin heeft, toch lezen we in het vervolg van het verhaal (enkele hoofdstukken later) dat Saul weer terugvalt op zijn favoriete persoonlijke hobby: de jacht en moordpogingen op David. Maar zoals we zagen was Ein Gedi tenminste tijdelijk een burcht in de woestijn waar David bescherming vond.

Ein Gedi - Een voorstelling van God als onze Burcht en Rots
Wanneer je Ein Gedi bezoekt, dan zie je een perfecte defensieve ligging: de enige mogelijke aanvalsroute is vanaf de Dode Zee, de watervoorraad is eindeloos, de rotsen vormen natuurlijke mini-burchten en David toonde in de jaren waarin hij voor Saul op de vlucht was hoe gemakkelijk iemand zich hier kon verbergen. Dit alles geeft ons een beter inzicht in de terminologie die David in de Psalmen gebruikt.

Psalm 18 begint als volgt: Ik heb u lief, HEER, mijn sterkte, HEER, mijn rots, mijn vesting, mijn bevrijder, God, mijn steenrots, bij u kan ik schuilen, mijn schild, kracht die mij redt, mijn burcht. Op zich is dit al heel krachtige taal, maar wanneer je in Ein Gedi staat, dan betekent het nog zo veel meer.

Leer meer!

Met dank aan Titus en onze vrienden van Drive Thru History. Copyright 2010 – Alle rechten voorbehouden in het origineel.


WAT DENK JIJ? - Wij hebben allemaal gezondigd en verdienen allemaal Gods oordeel. God, de Vader, stuurde Zijn eniggeboren Zoon om dat oordeel op Zich te nemen voor iedereen die in Hem gelooft. Jezus, de Schepper en eeuwige Zoon van God, die Zelf een zondeloos leven leidde, hield zo veel van ons dat Hij voor onze zonden stierf om zo de straf op Zich te nemen die wij verdienen. Volgens de Bijbel werd Hij begraven en stond Hij op uit de dood. Als jij dit werkelijk gelooft, er in je hart op vertrouwt en alleen Jezus als je Redder aanvaardt door te zeggen: "Jezus is Heer", dan zul je van het oordeel gered worden en de eeuwigheid met God in de hemel doorbrengen.

Wat is jouw antwoord?

Ja, vandaag heb ik besloten om Jezus te volgen

Ja, ik ben al een volgeling van Jezus

Ik heb nog steeds vragen