Koolstof-datering

 - Jaarringen

U bent hier: Archeologie >> Koolstof-datering 2

(Lees Eerst Koolstof-datering Deel 1)

Koolstof-datering - Dendrochronologie
Zoals we reeds hebben gezien, moeten we weten wat de verhouding tussen C-12 en C-14 is op het moment van de dood van het monster om de Koolstof-dateringsmethode te kunnen laten werken. Als deze verhouding door het niet-waarneembare verleden heen heeft gefluctueerd (en we kunnen er zeker van zijn dat dit het geval is geweest), hoe kunnen we dan bepalen wat deze verhouding was tijdens het leven van een organisch proefstuk dat leefde en stierf vóórdat we begonnen met het meten van deze verhouding?

Voorstanders van de Koolstof-dateringsmethode hebben zich tot de "Dendrochronologie" (ook bekend als jaarringenonderzoek) gewend om hun tijdschaal te kalibreren (dat wil zeggen, om deze aan te passen om te compenseren voor fluctuaties in de verhouding tussen C-12 en C-14). Door de leeftijd van een stuk hout met behulp van koolstof-datering te bepalen en door deze leeftijd tevens te bepalen door de jaarringen te tellen, kunnen wetenschappers een tabel opstellen waarmee zij de twijfelachtige Koolstof-14 jaren naar werkelijke kalenderjaren kunnen omzetten. Dit werkt als volgt: wetenschappers beginnen met een levende boom of een proefstuk van dood hout waarvan de leeftijd door middel van betrouwbare methoden kan worden vastgesteld. Vervolgens gaan zij op zoek naar stukken door hout die ouder zijn dan het proefstuk waarmee zij begonnen en waarvan de jaarringen met de jaarringen van het eerste proefstuk overeenkomen en hiermee overlappen (jaarringen kunnen onder invloed van verschillende omgevingsfactoren een grote variatie in breedte vertonen en zo een patroon vormen waarmee we proefstukken kunnen vergelijken die in dezelfde omgeving groeiden). De wetenschappers gaan vervolgens op zoek naar nog meer stukken dood hout die met dit tweede stuk hout overeenkomen en overlappen enzovoorts. En tenslotte worden alle jaarringen geteld waarbij de overeenkomende patronen worden gebruikt om alle stukken met elkaar te verbinden, en op deze manier wordt vervolgens de leeftijd van het oudste stuk hout bepaald. Dit wordt een "lange chronologie" genoemd. Door het oudste stuk hout te dateren met behulp van de Koolstof-dateringsmethode en deze twee data te vergelijken, kunnen wetenschappers de noodzakelijke bijstellingen in hun berekeningen maken.

Jammer genoeg heeft deze methode die gebruik maakt van jaarringen om de Koolstof-dateringsmethode te kalibreren zelf zijn eigen tekortkomingen. Dr Walt Brown legt dit uit: "...verbanden worden gelegd op basis van het oordeel van een jaarring-specialist. Soms worden 'ontbrekende' ringen toegevoegd.¹... Standaard statistische technieken zouden zeer goed kunnen vaststellen in welke mate het dozijn veronderstelde overlappende jaarring-volgordes zou overeenkomen. Maar, jaarring-specialisten weigerden om hun beoordelingen aan dergelijke statistische proeven te onderwerpen en wilden hun data niet vrijgeven zodat anderen deze statistische proeven zouden kunnen uitvoeren" (Walt Brown, In the Beginning,, oftewel In Het Begin, 2001, p. 246). Deze weigering om hun werk aan nader onderzoek te onderwerpen is reden genoeg voor een redelijke bezorgdheid, vooral in het licht van de duidelijke cirkelredenering die door de onderzoekers wordt toegepast. "De leeftijd van houten proefstukken die voor 'lange chronologieën' worden gebruikt wordt eerst met behulp van koolstof-datering bepaald. Als de datum oud genoeg is (misschien door een verkeerde aflezing), dan kijken jaarring-specialisten naar de breedte van de ringen om te kijken of er een manier is om de 'lange chronologie' uit te strekken. Deze chronologie wordt vervolgens gebruikt om de mensen er van te verzekeren dat de koolstof-datering gekalibreerd is door middel van een continue reeks van jaarringen. [Deze praktijk wordt ook beschreven door Henry N. Michael en Elizabeth K. Ralph, "Quickee" ^14C Dates, Radiocarbon, Vol. 23 No. 1, 1981, pp. 165-166]." (Brown, idem, p. 246; Zie ook Gerald E. Aardsma, "Myths Regarding Radiocarbon Dating", oftewel Mythen Met Betrekking Tot Koolstof-Datering, Impact, No. 189, March 1989.)

1. Zie Harold S. Gladwin, "Dendrochronology, Radiocarbon and Bristlecones," Anthropological Journal of Canada, Vol. 14, No. 4, 1976, pp. 2-7.)

Creëer een 'SOCIAL BOOKMARK'!   Backflip   BlinkBits   Blinklist   blogmarks   del.icio.us   digg   Furl   Raw Sugar   reddit   Shadows   Simpy   Spurl   Technorati   Yahoo My Web   More...   |    WAT IS DIT?