Sinaïberg

Sinaïberg - De Controverse over de Locaties
Ongeacht al deze verschillende tradities wat betreft de locatie van de Sinaïberg bestaat er geen archeologisch of sluitend tekstueel bewijs voor één of meerdere van deze locaties. De exacte locatie van de Sinaïberg is daarom nog steeds het onderwerp van hevige discussies. De twee populairste alternatieve locaties zijn het noordoosten van het Sinaï Schiereiland en het noordwesten van Saudi-Arabië. Het argument voor de locatie in het noordwesten van Saudi-Arabië stamt uit het vers Galaten 4:25 van de Apostel Paulus, waarin staat: "Hagar staat voor het verbond van de berg Sinai in Arabia". Bovendien bevinden zich in Saudi-Arabië vulkanische bergen die verband zouden kunnen houden met het vuur en de heerlijkheid van God. Het Sinaï Schiereiland heeft dergelijke bergen niet. Het grootste probleem van deze opvatting is dat de tekst van Paulus gaat over de Romeinse provincie Arabia Petrea uit de eerste eeuw na Christus, die niet alleen het Sinaï Schiereiland beslaat, maar ook Jordanië, het zuidelijke deel van Syrië, de Negev woestijn en een klein gedeelte van het noordwestelijke deel van Saudi-Arabië. Het argument voor de locatie in het noordoosten van het Sinaï Schiereiland is gebouwd op verwijzingen naar de bergen Seir en Edom in het noordwesten van de Sinaï en het zuidwesten van Israël die genoemd werden in verband met de Sinaïberg. Ook wordt de reistijd van de berg naar Kadesh Barnea, in het noordoosten van de Sinaï, als argument voor deze locatie gebruikt. Maar dit onderwerp is bijzonder gecompliceerd vanwege de meningsverschillen over de mogelijke reissnelheid van het Israëlitische volk door de woestijn.

Sinaïberg - Mozes en de Tien Geboden
De Sinaïberg was de plaats waar de Israëlieten hun kamp opsloegen toen Mozes de berg besteeg om de Tien Geboden van God te ontvangen. Vervolgens ontvingen de Israëlieten de volledige Wetten van Mozes, een gedetailleerd rechtssysteem voor het Israëlitische volk. Het is interessant dat een groot aantal onderdelen van deze Mozaïsche Wet vergelijkbaar is met wetten van andere culturen in het Nabije Oosten uit de Late Bronstijd, maar wezenlijk verschilt van de stijl van de wetten en gewoonten in de oudere Midden Bronstijd (waar de periode van de Patriarchen in past) en de latere IJzertijd (waar de periode van de Israëlitische koningen past).

Sinaïberg - Codex Sinaiticus
De belangrijkste ontdekking in dit zuidelijke gebied van de Sinaï stamt uit de 19^e eeuw, bij het Klooster van St. Catharina. Halverwege de 19^e eeuw werd het klooster bezocht door een Duitse Bijbelgeleerde, Constantin von Tischendorf genaamd. Hij trof daar enkele oude manuscripten aan van de Septuaginta, de Griekse vertaling van het Oude Testament, waarvan hij er enkele mee mocht nemen op zijn terugreis naar Duitsland. Op een van zijn reizen lieten de monniken hem de Codex Sinaiticus zien, een Bijbel uit de vierde eeuw die volledig in unciaal Grieks werd geschreven en die zowel de hele Septuaginta als het volledige Griekse Nieuwe Testament bevatte. Het unciaal lettertype bestaat volledig uit hoofdletters en bevat geen spaties tussen de woorden. Het werd sinds de negende eeuw niet meer gebruikt. Deze Sinaiticus is vooral belangrijk omdat deze de oudste volledige versie van het Griekse Nieuwe Testament bevat. Men zegt dat Tischendorf tijdens zijn eerste bezoek aan het klooster enkele oude Griekse manuscripten van de Septuaginta in een vuilnisbak vond. Zij stonden op het punt verbrand te worden. Later werd hem op een terugreis naar Duitsland de Codex Sinaiticus getoond, die in de bibliotheek van het klooster in uitstekende toestand bewaard was gebleven. Hij overtuigde de monniken ervan dat zij de codex naar St. Petersburg moesten sturen, waar deze Bijbel tot 1933 bleef. Toen werd het boek door de Sovjet-Russen voor 100.000 pond aan het Britse Museum verkocht. Het grootste gedeelte van de tekst bevindt zich nu in de Britse Bibliotheek, waar het publiek het boek kan bezichtigen. Er zijn ook digitale versies van alle pagina's gemaakt die voor iedereen toegankelijk zijn. De ontdekking van deze en andere documenten uit de oudheid heeft de zogenaamde "Tekstkritiek" van het Nieuwe testament in een stroomversnelling gebracht. Het doel van dit vakgebied is om te ontdekken wat de precieze woorden waren die in de originele teksten stonden, door de verschillen tussen diverse manuscripten te vergelijken wat betreft woordvolgorde, spelling, grammatica en toegevoegde of verwijderde woorden of zinnen. Tot dusver heeft de tekstkritiek laten zien dat het huidige Griekse Nieuwe Testament veel nauwkeuriger en betrouwbaarder is dan enig ander document uit de oudheid. Bovendien zijn er fragmenten van het Nieuwe Testament beschikbaar die terugdateren tot minder dan 100 jaar na de oorspronkelijke samenstelling. Er is geen enkele andere tekst uit de oudheid die zich daarmee kan meten.

Praat over ons:

Volg ons: